IV Niedziela Wielkanocna
Ewangelia J 10, 27-30


Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy.

Jezus w dzisiejszej Ewangelii mówi do nas w prosty i dosłowny sposób o tym, KIM jesteśmy. Pan pokazuje nam, że jesteśmy wybrani przez samego Boga. Boga, będącego Dobrym Pasterzem. Boga, dla którego jesteśmy cenni. Boga, który traktuje nas jak swoje ukochane dzieci. Jezus daje nam obietnicę, że nic nam nie grozi, że jesteśmy bezpieczni, że jesteśmy silni Bożą mocą. Jednocześnie jednak Pan mówi nam o tym, że owce słuchają Jego głosu, że idą za Nim. Owce, którym Pan Bóg daje życie wieczne, są posłuszne swemu Pasterzowi. Czy i ja słucham Boga? Czy swym życiem podążam Jego drogą? Czy doceniam wielkość opieki, jaką mnie darzy każdego dnia?
[Oliwia B.]