Życiowy bieg

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego
Ewangelia J 20,1-9



„Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. (…) Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył do grobu. Ujrzał i uwierzył.”




Nasze życie często wygląda jak wyścig. Często zapewne biegniesz, drogi parafianinie, szybko, chcąc być pierwszym: pierwszym w kościele, pierwszym w pracy, pierwszym w szkole, na studiach, pierwszym w życiu. Ale zastanów się dziś nad tym. Może Bóg potrzebuje dziś Ciebie jako tego drugiego, pokornego? Jako tego, który uważnie przeżywa swoje życie i nie myśli tylko o sobie, ale i o współtowarzyszu drogi, który biegnie gdzieś za Tobą? Może masz się zatrzymać i pomóc mu w drodze? A może musisz dziś zwolnić, zatrzymać się, by jeszcze raz dokonać refleksji nad swoim życiem? Niby wszystko jest ok, bo przystąpiłeś do sakramentu pokuty i pojednania przed Świętami, przyjąłeś Go do swego serca, ale czy na pewno? Myślisz, że niczego więcej Pan Bóg od Ciebie nie wymaga? Może warto porozmawiać o tym dziś ze Zmartwychwstałym Chrystusem i zastanowić się nad tym, co jest dobre a co złe w Twoim życiu by świadomie zacząć je przeżywać i poprawiać to co jest warte poprawienia? [Katarzyna B.]

Wjazd Jezusa do Jerozolimy

Niedziela Palmowa
Obrzędy wejścia - Łk 19, 28-40
Opis Męki Pańskiej - Łk 22, 14 - 23, 56

Niedziela Palmowa otwiera Wielki Tydzień - czas bezpośrednio poprzedzający wielkanocne uroczystości paschalne. Nazwa tego dnia pochodzi od wprowadzonego w XI w. zwyczaju święcenia palm. Liturgia bowiem wspomina uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy, bezpośrednio poprzedzający Jego mękę i śmierć na krzyżu. Witające go tłumy rzucały na drogę płaszcze oraz gałązki, wołając: "Hosanna Synowi Dawidowemu". O uroczystym wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy piszą wszyscy czterej Ewangeliści. Samo to świadczy, jak wielką rangę przywiązują do tego wydarzenia z życia Jezusa Chrystusa. Liturgia Niedzieli Palmowej jest rozpięta między dwoma momentami: radosną procesją z palmami oraz czytaniem - jako Ewangelii - Męki Pańskiej według jednego z trzech Ewangelistów synoptycznych: Mateusza, Marka lub Łukasza (Mękę Pańską wg św. Jana czyta się podczas liturgii Wielkiego Piątku). W ten sposób Kościół podkreśla, że triumf Chrystusa i Jego Ofiara są ze sobą nierozerwalnie związane.

Wina, grzech, przebaczenie

V Niedziela Wielkiego Postu
Ewangelia J 8, 1-11




„...Jezus podniósłszy się rzekł do niej: «Kobieto, gdzież oni są? Nikt
cię nie potępił?» A ona odrzekła: «Nikt, Panie!» Rzekł do niej Jezus:
«I Ja ciebie nie potępiam. - Idź, a od tej chwili już nie grzes
z.»”






„Kiedy wybaczasz, kochasz, a kiedy kochasz, spływa na ciebie światło Boga.”
[Jon Krakauer]

Do Jezusa przyprowadzono nierządnicę, licząc – zapewne - że Ten ją potępi. Przyjrzyjmy się, co czyni nasz Pan: ze spokojem mówi do tłumu: „Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień.” Chrystus sytuację, którą mógł wykorzystać do krytyki czynu, który był i jest przecież grzechem, traktuje jako przykład, lekcję, aby zobrazować nam wszystkim, że uznawanie grzesznych bliźnich za złych i niegodnych nie jest wyjściem. Pan pokazuje, że należy oddzielić czyn od człowieka, który go popełnia. Każdy z nas, czy to wierzący, czy nie, ma w sobie pierwiastek Boży, jak więc może być zły?! Jednak jesteśmy ludźmi, dlatego zdarza nam się słuchać podszeptów Złego i popełniać grzeszne czyny. Jezus traktuje nas wszystkich tak samo, pokazuje faryzeuszom, że i oni nie są bez winy. Dlaczego tak często widzimy grzechy innych, a swoich win nie dostrzegamy? Czy spojrzenie na siebie i zobaczenie tego, co nam nie wychodzi nie jest już początkiem zmiany? Fakt, że grzeszymy, a za każdym razem nasz Bóg pełen miłości wybacza nam i prosi, abyśmy nie grzeszyli więcej, daje nam siłę, aby trwać w dobrym, a gdy się potkniemy, by powstać, pamiętając o godności Dzieci Bożych, która jest łaską, na którą nie zasługujemy, ale którą mamy dzięki dobroci Tego, który sam siebie poniżył, zostając uznanym za  grzesznego i skazany na śmierć, abyśmy wszyscy mogli żyć.
[Oliwia B.]

Habemus Papam - Mamy Papieża

115 kardynałów-elektorów we wtorek, 13.03.2013 r. wybrało 266. następcę św. Piotra. Nowym Papieżem został kard. Jorge Mario Bergoglio. Przyjął imię Franciszek. Franciszek w swoich pierwszych słowach poprosił o modlitwę ze emerytowanego papieża Benedykta XVI oraz o modlitwę za jego rozpoczynającą się posługę. Jak sam powiedział został „wynaleziony z końca świata”, to znaczy z Argentyny, gdzie w Buenos Aires urodził się 17 grudnia 1936 r. Święcenia prezbiteriatu przyjął w 1969 r., a śluby w zakonie jezuitów złożył w 1973 r. Kreację kardynalską otrzymał w 2001 r.

„Rozpocznijmy razem tę drogę braterstwa, miłości, wzajemnego zaufania.”
Papież Franciszek

Adoracja krzyża

W sobotę 23. 03. 2013 r. o godz. 20:00 w salkach parafii św. Wawrzyńca 
w Zabrzu-Mikulczycach odbędzie się adoracja krzyża w duchu Taizé.
Serdecznie zapraszamy!

Jedenaste: nie oceniaj!

IV Niedziela Wielkiego Postu
Ewangelia Łk 15,1-3.11-32




„W owym czasie zbliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi»…”







Oszuści finansowi, prostytutki, odrzuceni z powodu chorób, nałogów, a może i dewiacji – wszystkich przyjmuje Jezus. Nie mówi, że nie wypada; nie boi się, że Go z nimi zobaczą; nie troszczy się o to, co inni powiedzą. Nie ocenia! A my? „Leży pod drzewem – pewnie pijany!” „Nikt bez własnej winy nie znajdzie się na ulicy!” „Masz, pan, 2zł, ale idź, bo mnie jeszcze ktoś z panem zobaczy!” Jak daleko nam do Mistrza! Czy potrafimy jeszcze współczuć? Czy raczej wystarcza nam raz do roku przepisać 1% podatku na cele charytatywne i cieszyć się z tego jacy jesteśmy wspaniałomyślni? Czy oprócz chłodnego wyrachowania w dostrzeganiu liczb i walut dostrzegamy jeszcze twarz cierpiącego człowieka? Czyja to twarz?
„Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi,
Mąż boleści, oswojony z cierpieniem,
jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa,
wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic.
Lecz On się obarczył naszym cierpieniem,
On dźwigał nasze boleści,
a myśmy Go za skazańca uznali” (Iz 53, 3-4).
[Estera B.]

Czy kara może być Boska?

III Niedziela Wielkiego Postu
Ewangelia Łk 13, 1-9


W tym czasie przyszli niektórzy i donieśli Mu o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar. Jezus im odpowiedział: Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jerozolimy? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie.

Nieszczęścia, które przytrafiają się nam w życiu nie są karą Boską. Jezus stanowczo protestuje przeciwko łączeniu rozmiaru naszych cierpień z ilością naszych win. Grzech (i związana z nim wina) jest sam w sobie tak wielkim nieszczęściem, że nie ma powodu, by powodował zwiększenie ilości nieszczęść w naszym życiu w postaci kary. Innymi słowy, nie ma powodu, by Bóg karał człowieka za jego grzechy, bo człowiek, który grzeszy, sam już sobie wymierza karę. Tą karą jest oddzielenie od Boga. Bóg walczy o nas, walczy z tym oddzieleniem, ale jeśli człowiek jest uparty… Bóg szanuje naszą wolność.

Rekolekcje Wielkopostne



W naszej parafii rozpoczęły się rekolekcje wielkopostne.


Termin rekolekcje pochodzi od łacińskiego słowa re–colligere i oznacza zbierać na nowo, odzyskać. Czas rekolekcji może być dla każdego z nas takim właśnie zebraniem swojego życia na nowo, odzyskaniem tego, co w nim jest najistotniejsze, z pomocą Słowa Bożego.


W pozbieraniu swojego życia na nowo w tym roku pomagać nam będą franciszkanie: o. Lech i br. Marek. Od czwartku do poniedziałku wszyscy parafianie mają okazję do wysłuchania nauk rekolekcyjnych, wspólnego uczestnictwa w Eucharystii i nabożeństwach, oraz do przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania oraz namaszczenia.