Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu...

Niedziela Trójcy Przenajświętszej
Ewangelia J 16,12-15

Jezus powiedział swoim uczniom: Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus zapowiada przyjście Ducha Świętego – Ducha Prawdy. Duch Święty jest tutaj przedstawiony jako Ten, który dzięki Bożej Mocy ma nam przybliżyć Boską Tajemnicę, umożliwić zrozumienie Jedynej Prawdy, uczynić nas mądrymi Bożą Mądrością. Dzisiejsza Ewangelia to również wytłumaczenie Tajemnicy Trójcy Świętej, która jest Jednością, gdzie każda z trzech Osób Boskich istnieje dzięki dwóm pozostałym i jedynie jako Trójca jest Bogiem Prawdziwym, Bogiem Żywym, naszym Bogiem.Wychwalajmy Boga w Trójcy Świętej: „Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, Bogu, który jest i który był, i który przychodzi.”
[Oliwia B.]

Święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana

Dziś obchodzimy nowe święto Pańskie: święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Święto to było już obchodzone w niektórych krajacz czy też zakonach, ale w ubiegłym roku Benedykt XVI podjął decyzję, aby umożliwić przeżywanie tego święta w całym Kościele.

Zachęcamy do zapoznania się z treścią tego święta.

W tym dniu w naszym kościele Msze św. sprawowane będą wedle zwykłego porządku tygodnia: o godz. 8:00 i 18:00.

Święto Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła

Święto Maryi, Matki Kościoła, obchodzone w poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego, zostało wprowadzone do polskiego kalendarza liturgicznego 4 maja 1971 r. Dzień ten został wybrany dlatego, że Zesłanie Ducha Świętego było początkiem działalności Kościoła. Jak podają Dzieje Apostolskie, w momencie Zesłania Ducha Świętego w Wieczerniku obecni byli wszyscy Apostołowie, którzy „trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego” (Dz 1, 14). Tytuł „Matka Kościoła” trzeba widzieć w powiązaniu z tajemnicą Ducha Świętego. Maryja wciąż wyprasza Kościołowi nowe zesłanie Ducha Świętego, modli się o jego odnowę, wstawia się za nami, by nie zabrakło nam żywej wiary i zapału do głoszenia Ewangelii. W Matce Kościoła można dostrzec kobiecy, matczyny rys miłości samego Boga. [Dominika W.]


W tym dniu Msze w naszym kościele będą sprawowane o godz. 8:00, 10:00 i 18:00. Nabożeństwo majowe o godz. 17:30.

Wierzę w Ducha Świętego

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego
Ewangelia J 7, 37-39



W ostatnim zaś, najbardziej uroczystym dniu Święta Namiotów, Jezus stojąc zawołał donośnym głosem: Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie - niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.



„Wierzyć w Ducha Świętego oznacza wyznawać, że Duch Święty jest jedną z Osób Trójcy Świętej”
[KKK 685].


Kliknij "więcej', aby przeczytać cały artykuł "Wierzę w Ducha Świętego".

więcej

Biały Tydzień

12 maja 2013 rok, w Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego dzieci z naszej parafii klas II SP przystąpiły do I Komunii Świętej. Dwudziestu chłopców i dziewiętnaście dziewczynek po raz pierwszy w pełni uczestniczyło w Ofierze Mszy Świętej. Niewątpliwie było to niesamowite przeżycie nie tylko dla samych dzieci i ich rodzin, ale dla całej wspólnoty parafialnej. Radość z tego wydarzenia rozciąga się na kolejne dni. Obchodzony jest bowiem w naszej parafii "Biały Tydzień". Tematem przewodnim tego tygodnia jest hasło "Jezus nasze Światło".

Zachęcamy dzieci pierwszokomunijne, ich rodziny i wszystkich parafian do uczestnictwa w nabożeństwach i Eucharystii w ramach Białego Tygodnia:
o godz. 17:30 nabożeństwo majowe,
o godz. 18:00 Msza.

Wierzę, że... "wstąpił na niebiosa"

Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego
Ewangelia Łk 24,46-53



Jezus powiedział do swoich uczniów: Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. Wy jesteście świadkami tego. Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka. Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. Oni zaś oddali Mu pokłon i z wielką radością wrócili do Jerozolimy, gdzie stale przebywali w świątyni, wielbiąc i błogosławiąc Boga.


Ostatni dar, który zostawia Chrystus uczniom przed swoim wniebowstąpieniem to swoje błogosławieństwo. Chrystus wie, że nadchodzą dla nich trudne chwile, więc zostawia im to co ma najcenniejsze – swoją obecność poprzez błogosławieństwo. Przyjmują je oni na trud, który będą podejmowali w głoszeniu Ewangelii. Po tym, na ich oczach, zostaje uniesiony do nieba i zasiada po prawicy Ojca. Tutaj kończy się fizyczny pobyt Jezusa na ziemi.


Kliknij "więcej", aby przeczytać po co Chrystus wstąpił do nieba i jaki był tego cel.
więcej

On przypomni nam wszystko

VI Niedziela Wielkanocna
Ewangelia J 14,23-29




„Jezus powiedział do swoich uczniów: (...) A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca. To wam powiedziałem przebywając wśród was. A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem...”





W dzisiejszej Ewangelii możemy znaleźć zapowiedź zesłania Ducha Świętego. Jest to jedna z pięciu zapowiedzi Parakleta, które znajdują się w Ewangelii wg św. Jana w ramach godziny pożegnalnej Jezusa (J 11,1-17,26). W pierwszej zapowiedzi (J 14,16) Jezus mówi: Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze. Chrystus mówiąc o Pocieszycielu używa greckiego terminu parakletos. W języku prawnym słowo to oznacza osobę, która wspomaga oskarżonego w procesie sądowym. W języku religijnym, w hellenistycznej literaturze żydowskiej, parakletos to orędownik przed Bogiem. Ewangelista w słowach Jezusa ukazuje nam więc Ducha Świętego w aspekcie sądowniczym i wstawienniczym.
W drugiej zapowiedzi Parakleta (J 14, 26), Jezus obiecuje uczniom (czyli i nam wszystkim) Ducha Prawdy, który wszystkiego nauczy i przypomni wszystko, co Chrystus nam przekazał. W Swoim czasie na ziemi Jezus opowiadał ludziom o Ojcu, objawiał miłości Boga do ludzi oraz sprawił, że niewidzialny Bóg pozwolił widzieć Swe oblicze. Duch Prawdy sprawi, że przypomnimy sobie to wszystko, czego dokonywał Chrystus. Oznacza to, że jesteśmy zdolni zachowywać słowo Jezusa, czyli Go miłować.
[Estera B.]

Już się zbliżył miesiąc maj...


W ostatnich dniach trudno było nie zauważyć oznak tak długo wyczekiwanej wiosny. Chyba każdego rozpiera radość na widok powoli rozkwitających drzew, pojawiających się kwiatów i niebieskiego nieba. Nie sposób, na progu najpiękniejszego czasu w roku, nie przypomnieć, że wkraczamy w miesiąc poświęcony Tej, która była najpiękniejszym Kwiatem ziemi. Czcząc Matkę Boga i ludzi będziemy gromadzić się na nabożeństwach majowych. Ich początki sięgają XIII w., kiedy to król hiszpański, Alfons X w swoim wierszu „Niech przyjdzie dobry maj” zachęcał do wielbienia Maryi. Jednak za autora nabożeństw majowych uważa się jezuitę o. Ansolaniego, który to w XVIII w. w Neapolu każdego dnia maja urządzał koncerty pieśni ku czci Matki Bożej.

Kontynuując wielowiekową tradycję pragniemy uczestniczyć w tegorocznych nabożeństwach majowych, które odbywać się będą w tygodniu o godz. 17:30, a w niedziele i święta o godz. 17:00. Serdecznie zapraszamy!

Gdzie miłość wzajemna i dobroć, tam znajdziesz Boga żywego

V Niedziela Wielkanocna
Ewangelia J 13,31-33a.34-35


„Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale - jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię - dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie.”


Jezus pozostawił nam Swój testament - przykazanie miłości. Nie dało się i nie da się już nic zrobić, żeby krzyża nie było. Ale można zrobić wiele, żeby ta ofiara nie poszła na marne. W tym przełomowym momencie odkupienia, gdy została zapłacony dług naszych grzechów, muszą się zmienić radykalnie zasady życia. To właśnie miłość jest znakiem rozpoznawczym uczniów Chrystusa. Dla nas, chrześcijan, krzyż i miłość stanowią niejako synonim. Nie ma krzyża bez miłości i dlatego nie mamy prawa do znaku krzyża, jeśli mu nie towarzyszy życie we wzajemnej miłości. Św. Paweł, w liście do Rzymian zachęca: ,,Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje bliźniego, wypełnił Prawo'', natomiast św. Jan formułuje to jeszcze dosadniej: ,,Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością”.
[Dominika W.]